Listopad 2012. Kochane, czarne koraliki…:-* (mój nowy Przyjaciel: „sztuczny nos”)
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.
krzysiowemaleconieco
– A jeśli pewnego dnia będę musiał odejść? – spytał Krzyś, ściskając Misiową łapkę. – Co wtedy? – Nic wielkiego – zapewnił go Puchatek – Posiedzę tu sobie i na Ciebie poczekam. KIEDY SIĘ KOGOŚ KOCHA, TO TEN DRUGI KTOŚ NIGDY NIE ZNIKA.
krzysiowemaleconieco 
śliczne, czarne koraliki 🙂
” Spójrz w oczy dziecka – zobaczysz Boga”